دیشب روزه خود را کجا باز کردی همشهری…

دیشب روزه خود را کجا باز کردی همشهری ؟! روی آوار هایی که چند ساعت پیش خانه تو بود ؟! دل بریده از همه جا، بی کس تر از همیشه … با چادر گُل گُلی که  سادگی از رویش برق میزند… سردرگمی ! خانواده ات با زبان روزه  به مهمانی حقیقی رفتند و تو مانده ای میان تکه های آوار، مبهوت … قیامت را با چشم خود دیده ای و آیه چهارم قارعه “یَوم یکون الناسُ کالفَراش المَبْثوث” را با تمام وجودت درک کردی و دیدی … نمی دانی از سوز سرما بگریزی یا از سوز گرما … یا از سوز وداع … وقت افطار است … ولی دیگر صدای گرم خانواده را که مشغول چیدن سفره ساده افطار و  هستند نمی شنوی ، بیشتر از همیشه به این صدا ها نیاز داری… امروز را نیت نکرده روزه گرفته ای … روزه خود را با چه میخواهی باز کنی همشهری !؟

درحال ارسال کمک های مردمی از شهر کوچک خود به مناطق هستیم … مردمانی که به اندازه توان خود و حتی فراتر از توان خود یاری می رسانند…

در این روز ها و شبهای عزیز، دعا و حلالیت یادتون نره … به هرحال ما هم در این منطقه هستیم

سعید جنگ جو