نخست بیندیش آن گاه سخن بگو

خانم جوان با شوق فراوان از او خواست که راه حل ها را برایش شرح دهد .پیرزن خردمند ادامه داد :

” امشب بهترین بالش پری را که داری ، ‌برداشته و سوراخ کوچکی در آن ایجاد می کنی ،‌ سپس از خانه بیرون آمده و شروع به قدم زدن در کوچه و محلات اطراف خانه ات می کنی و در آستانه درب منازل هر یک از همسایگان و دوستان و بستگانت که رسیدی ،‌ یک عدد پر از داخل بالش درآورده و به آرامی آنجا قرار می دهی . باید دقت کنی که این کار را تا قبل ازطلوع آفتاب فردا صبح تمام کرده و نزد من برگردی تا دومین مرحله را توضیح دهم . ”

خانم جوان بسرعت به سمت خانه اش شتافت و پس از اتمام کارهای روزمره خانه ، شب هنگام شروع به انجام کار طاقت فرسایی کرد که آن پیرزن پیشنهاد نموده بود . او با رنج و زحمت فراوان و در دل تاریکی شهر و در هوای سرد و سوزناکی که انگشتانش از فرط آن ، یخ زده بودند ، توانست کارش را به انجام رسانده و درست هنگام طلوع آفتاب به نزد آن پیرزن خردمند بازگشت . خانم جوان با این که بشدت احساس خستگی می کرد ، اما آسوده خاطر شده بود که تلاشش به نتیجه رسیده و با خشنودی گفت :‌

” بالش کاملا خالی شده است .”پیرزن پاسخ داد :

” حال برای انجام مرحله دوم ، بازگرد و بالش خود را مجددا از آن پرها ،‌ پر کن ، تا همه چیز به حالت اولش برگردد ! ”

خانم جوان با سرآسیمگی گفت : ” اما می دانی این امر کاملا غیر ممکن است ! اینک باد بیشتر آن پرها را از محلی که قرارشان داده ام ،‌ پراکنده است ، ‌قطعا هرچقدر هم تلاش کنم ، ‌دوباره همه چیز مثل اول نخواهد شد ! “‌

پیرزن با کلامی تامل برانگیز گفت : ” کاملا درست است ! هرگز فراموش نکن کلماتی که به کار می بری همچون پرهایی ست که در مسیر باد قرار می گیرند . آگاه باش که فارغ از میزان صممیت و صداقت گفتارت ، دیگر آن سخنان به دهان بازنخواهند گشت ، بنابراین در حضور کسانی که به آن ها عشق می ورزی ،‌ کلماتت را خوب انتخاب کن “.