اهمال کاری، کمال گرایی و سرزنش خود از علائم مدرن غرایز اولیه بقا هستند.
اقدامات متداول خودزنی و آسیب رساندن به خود، مانند به تعویق انداختن کارها، کمال گرایی، یا شبح سازی دیگران، ممکن است مخرب و بی هدف به نظر برسند، اما ممکن است در واقع یک توضیح تکاملی منطقی داشته باشند.
در کتاب جدید Charlie Heriot-Maitland با جزئیات بیشتر توضیح داده شده است انفجارهای کنترل شده در سلامت روان، روانشناس بالینی و نویسنده توضیح می دهد که چگونه رفتار خود خرابکارانه از مغز ما ناشی می شود که سعی می کند از ما در برابر آسیب های غیرقابل پیش بینی محافظت کند، زیرا صرف نظر از هزینه برای زنده ماندن طراحی شده است.
برای ترک این عادات آزاردهنده، درک منشأ آنها به عنوان مکانیسم های بقا و سازگاری با تجربیات زندگی گذشته ممکن است به کاهش سرزنش خود کمک کند و ما را قادر به شکستن چرخه کند.
بیشتر بخوانید: وقتی ذهن خالی می شود – وقتی مغز شما برای مدت کوتاهی آفلاین می شود چه اتفاقی می افتد
برای بقا، نه برای خوشبختی سیم کشی شده است
متأسفانه هدف اصلی مغز ما شاد کردن ما نیست، بلکه تضمین بقای ماست. هریوت-میت لند توضیح داد که این بدان معناست که بهترین سناریو این است که در یک دنیای قابل پیش بینی وجود داشته باشد، بدون شگفتی های زیاد. اعلام کتاب.
برای ایجاد یک موقعیت کنترل شده و قابل پیش بینی شرایط ناشناخته (و در نتیجه تهدیدکننده).، مغز گاهی اوقات به رفتارهای مشکوک متوسل می شود که همه اینها به نام محافظت از ماست.
او گفت: “مغز ما ترجیح میدهد که داور سقوط خود باشیم تا اینکه تحت تأثیر چیزی بیرونی قرار بگیریم. ترجیح میدهیم در دریافت خصومت ایجاد شده درونی به خوبی تمرین شده باشیم تا اینکه دیگران برای آن آماده نباشیم.”
از آنجایی که ما به سختی میتوانیم خطر را در همه جا تشخیص دهیم، نه فقط فیزیکی، بلکه احساسی، ما با «سیستم تشخیص تهدید و پاسخ به تهدید بسیار حساس» کار میکنیم.
اهمال کاری، کمال گرایی و سرزنش خود برای محافظت
بنابراین، در دنیایی که تهدیدهای فیزیکی زیادی مانند ببرهای شمشیر دندان در زیر سایبان کمین کردهاند، امروز چگونه خودخرابی نشان داده میشود؟ معمولاً به صورت اهمال کاری، کمال گرایی و انتقاد از خود ظاهر می شود.
کمال گرایی و به تعویق انداختن اغلب به عنوان دو روی یک سکه ارائه می شوند. هر دو توجه ما را از کارهای مهم و بالقوه تهدید کننده منحرف می کنند، یا با تمرکز بیش از حد بر روی جزئیات بی اهمیت یا با اجتناب از انجام یک کار فشاری به طور کلی تا شکست را کنار بگذاریم. بسیاری نیز با انتقاد از خود آشنا هستند. با سرزنش مداوم خود، امیدواریم که حس عاملیت را دوباره به دست آوریم.
یک نتیجه رایج از رفتار خود خرابکارانه، ایجاد پیشگویی های خودشکوفایی است، جایی که انتظارات منفی بر رفتار و در نهایت، نتیجه یک موقعیت تأثیر می گذارد.
هریوت-میت لند توضیح داد: «اگر فکر میکنیم در چیزی خیلی خوب نیستیم، ممکن است بهترین تلاش خود را نکنیم و در نهایت بدتر از آن چیزی که پیشبینی میکردیم، عمل کنیم.» “یا اگر فکر می کنیم کسی ما را دوست ندارد و از او دوری می کنیم، ممکن است ترس ما از طرد شدن مانع ایجاد رابطه شده باشد.”
دلسوزی به خود به جای انتقاد از خود
یکی از راههای شکستن چرخه این است که تشخیص دهیم این رفتارهای مخرب منشأ محافظتی دارند که توسط میلیونها سال تکامل عصبی پشتیبانی میشود. “انفجارهای کنترل شده” اغلب با تجربیات زندگی دشوار گذشته ما مرتبط هستند و با بیان مکرر آنها راهی برای محافظت از ما در برابر زخم عمیق تر می شوند.
با این حال، این بدان معنا نیست که ما باید به سادگی رفتارهای خود خرابکارانه را بپذیریم و ادامه دهیم. Heriot-Maitland در عوض پیشنهاد می کند که برای رسیدن به “هسته” روانشناختی، باید دنده ها را عوض کنیم و بیشتر شویم. دلسوز با خودمان، فرآیندی که زمان می برد.
ما نمیخواهیم با این رفتارها بجنگیم، اما نمیخواهیم آنها را راضی کنیم و اجازه دهیم زندگی ما را کنترل کنند، دیکته کنند و خرابکاری کنند. ما در اینجا انتخابهایی داریم.»
بیشتر بخوانید: بازیهای دوران کودکی مانند Super Mario Bros. میتوانند شادی را افزایش داده و فرسودگی شغلی را کاهش دهند
منابع مقاله
نویسندگان ما در Discovermagazine.com از مطالعات همتا و منابع با کیفیت بالا برای مقالات خود استفاده کنید و ویراستاران ما برای دقت علمی و استانداردهای ویرایشی بررسی می کنند. منابع استفاده شده در زیر برای این مقاله را مرور کنید:
- در این مقاله به اطلاعاتی از کتاب اشاره شده است انفجارهای کنترل شده در سلامت روان توسط چارلی هریوت-میتلند
