این روزها در قحطی دوست

شبی که باران شدیدی میبارید پرویز شاپور از احمد شاملو پرسید : چرا اینقدر عجله داری ؟ شاملو گفت : می ترسم به آخرین اتوبوس نرسم . شاپور گفت : من میرسونمت . شاملو پرسید : مگه ماشین داری؟ شاپور گفت : نه اما چتر دارم.
دوست واقعی کسی است که در لحظه ای که باید در جای دیگری باشد بخاطر شما در کنارتان باشد.
زندگیتان پر از دوست واقعی توی ا ین قحطی دوست.
آن دوست که دیدنش بیاراید چشم
بی دیدنش از دیده نیاساید چشم
ما را ز برای دیدنش باید چشم
ور دوست نبینی به چه کار اید چشم

مطالب مرتبط
نمایش بیشتر
فروش ویژه کندوهاست

‫5 دیدگاه ها

  1. به نام حضرت دوست “الله”

    ” دوست ” چه واژه ی قشنگی ….. خوش به حال شادروان شاملو که همچین دوستی داشتند …

    والا ما که تو قحطی هستیم ولی امیدوارم زندگی شما پر از دوست واقعی باشه توی این قحطی دوست.

      1. با هرکه دوستی خود اظهار میکنم
        خوابیده دشمنی است که بیدار میکنم
        تلخ است بر مزاج تو اما حقیقت است
        بر صحت کلام خود اقرار میکنم…(سان آذری)
        دوست حقیقی مثله شانسیه که فقط یه بار میاد سراغ آدم،این خودمونیم که پشت پا می زنیم به یکی از بزرگترین شانس های زندگیمون…
        چرا ازین بعد نگاه نمی کنید؟؟که..،
        اگر خودمون دوست حقیقی نداریم،حداقل،واسه یه بنده خدای دیگه که می تونیم یه دوست واقعی باشیم…!
        می تونیم یا نه؟؟

        1. بله 100% که میتونیم ! ولی این بنده خدایی که اشاره کردین بهش میتونه یکی از خطرناک ترین موجودات باشه که دوستی باهاش برات دردسر ساز بشه ! میتونیم یا نه !؟

  2. آنقدري كه دوستان مي گن هم دوست ناياب نشده كافيه كمي سطح توقع خودمون رو پايين بياريم و گذشت داشته باشيم تا بتونيم دوستان خوبي داشته باشيم .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا