کوتاه اما عمیق – 28

روزگاری بیدی را شکستند،
به نامردی تبر بر ریشه اش بستند،
ولی افسوس همانهایی شکستند،
که روزی زیر سایه اش می نشستند . . .!
دیگه بدم میاد از هرچی دوسته!!هرجا به بن بست میخورن میان سراغ آدم،اما وقت خوشی اصلا مارو نمیشناسن!یه سری از دوستان بجای اینکه یار شاطر باشند،بار خاطر تشریف دارند..!lاینکه علامه دهر باشی مهم نیست مهم اینه که بتونی گره از کار یکی باز کنی..!یه بزرگی بهم گفت:((وقتی کسی اندازه ات نیست ،دست به اندازه ی خودت نزن…!))ولی نمیدونم چرا عبرت نمیشه…!