من فرزند دو نفر هستم !

در را زد و و وارد اتاق شد. مدير يکی از بخشهای ديگر مؤسسه بود. يک فرم استخدامی پر شده دستش بود و بعد از حال و احوال مختصری٬ فرم را داد دست من و گفت: “نگاه کن، اين چه جالبه!”.

کمی بالا و پايين فرم را ورانداز کردم. به نظرم يک فرم معمولی می آمد حاوی مشخصات خانمی که برای استخدام مراجعه کرده بود.پرسيدم: “چی ش جالبه؟” گفت: “مشخصات فردی ش رو ببين!” شروع کردم به زير لب خواندن مشخصات فردی … نام … نام خانوادگی … تا رسيدم به آنجا که بود “فرزند: …”٬ ديدم جلويش نوشته: “رضا و پروين”. چند لحظه مکث کردم …؛

مکث مرا که ديد٬ لبخندی زد و گفت: “ببين٬ من هم به همين جا که رسيدم٬ مثل تو مکث کردم٬ بعدش به خانم متقاضی گفتم: “چه جالب! … دو تا اسم نوشته ايد.”

صدايش را صاف کرد و جواب داد: “انتظار داشتيد يک اسم بنويسم؟ خب … من فرزند دو نفر هستم نه فرزند يک نفر!”

چند لحظه به فکر فرورفتم. به ياد آوردم که هميشه هنگام پر کردن فرم ها٬ بدون مکث و اتوماتيک جلوی قسمت “فرزند: …” فقط يک اسم می نوشتم: “علی”!

چطور تا به حال به چنين چيزی فکر نکرده بودم؟